Door God gegeven talent

In een groep van zo’n twintig jongeren valt ze gelijk op. Ze geeft het team van de #FREEDOMtour namelijk niet ‘gewoon’ een handje, zoals alle andere tieners dat doen. Ze geeft een handshake of een box en wiebelt daarna haar vingers. Haar Indonesische naam begrijpt niemand. “Noem me Grace”, zegt ze in het Engels tegen ons. Dit verhaal gaat over de 15-jarige Grace, één van de vele gezichten die wij hebben ontmoet op de Cahava School of Music Bangsa.

Grace is één van drie bassisten die de school telt. We komen er snel achter dat ze veel talent heeft. Ze is opgewekt, lacht bijna constant en houdt van gezelligheid en gekkigheid. Ze is stoer, maar ook zacht en lief. Ze voelt zich snel op haar gemak bij het team. Als het muziekteam op het podium een voorproefje geeft, staat Grace helemaal vooraan. Onze bassist Daniel speelt een solo en ze geniet er zichtbaar van. Alsof talent, talent ontdekt.

Ze is blij en dankbaar dat ze van Daniel mag leren. “Als hij praat, valt mijn mond de hele tijd open”, vertelt ze. Met haar hand doet ze voor hoe ze haar mond weer dichtduwt als dat gebeurt. De verschillende disciplines gaan voor de workshop uit elkaar. Daniel neemt de drie bassisten mee naar een lokaal in de school. Er zijn niet voldoende vertalers, dus vraagt hij of Grace kan en wil vertalen. “Ja, dat lukt wel hoor.” En zo geschiede het, Grace luistert aandacht naar Daniel en vertaalt voor haar twee mannelijke medebassisten.

“We gaan Still spelen”, zegt Daniel tegen de leergierige leerlingen. “Kennen jullie dat nummer?” Grace schudt eerst van nee, maar als ze de melodie hoort, komt ze daar snel op terug. “Oh ja, die ken ik wel, haha.” Daniel vraagt of ze het nummer kunnen spelen. Grace bevestigt en krijgt van Daniel het basgitaar aangereikt. Rustig aan begint ze te spelen. Hij geeft wat aanwijzingen over de noten die gespeeld zullen worden. Zonder moeite pakt ze op wat hij zegt en volgt ze zijn aanwijzingen. Als ze het hele liedje gespeeld heeft, zet ze het instrument weer op zijn standaard. “This is my baby”, lacht ze.

Grace speelt twee jaar basgitaar, maar het lijkt alsof ze al veel langer speelt. Daniel ziet een groot talent in haar en wil haar zoveel mogelijk tools meegeven. Als hij de akkoorden van het nummer Still op het whiteboard schrijft, pent Grace hard mee. Soms stopt ze plotseling en heeft ze zin om te praten: “Wow. He is so tall.” Marina legt haar uit dat in Nederland veel mensen lang zijn. Ze staat op, gaat achter Daniel staan en kijkt omhoog. Als Daniel zich om draait, kan hij alleen maar glimlachen. Grace gaat weer zitten en pent de laatste akkoorden op papier.

Eind van de dag geeft het team een concert voor de lokale schoolkinderen en de leerlingen van de muziekschool. Grace staat eerst halverwege, maar beweegt zich al snel naar voren. Daar springt ze zo hoog als ze kan, ze moedigt anderen aan om ook mee te springen en te dansen. Ze is nog blijer dan toen we de eerste dag binnenkwamen en ze ons op originele wijze begroette. Muziek verbindt niet alleen harten, muziek en zeker aanbiddingsmuziek, geneest ook harten en brengt Gods vreugde waar geen mens kan komen.

Na het optreden, worden nog enkele foto’s gemaakt met het team. Grace staat heel trots voor Daniel. In twee dagen heeft ze hem helemaal in haar hart gesloten. Als de fotograaf wil dat iedereen een andere plek opzoekt, maakt ze grappen dat ze eigenlijk nergens anders wil staan. Toch schuift ze een beetje op. Als ze zich na de foto omdraait, geeft ze Liesbeth en Marina een knuffel. “See you later”, zegt ze nog. Daarna worden lange rijen gevormd, zodat iedereen het team een handje kan geven. Was ze eerst nog zo opgewekt, nu is ze dat een stuk minder. Ze kijkt ons amper meer aan, geeft haar coole handshake en verdwijnt in de massa. Het raakt ons.

Een jong meisje, vol talent en potentie, woont in één van de armste wijken van Jakarta. Het Compassion project geeft kinderen zoals Grace de kans zich verder te ontwikkelen. We zijn dankbaar en ontroerd dat wij daar hopelijk een bijdrage in hebben kunnen leveren. Daniel: “Ik nam Grace de eerste dag nog even apart om haar te zeggen dat ze echt een door God gegeven talent heeft.”